Laryngeal realism and laryngeal relativism: Two voicing systems in Polish?

Abstract

Laryngalny realizm i laryngalny relatywizm: Dwa systemy dźwięczności w języku polskim? Niniejszy artykuł argumentuje przeciwko traktowaniu faktów powierzchniowych jako bezpośredniego wyznacznika reprezentacji fonologicznej w przypadku zjawisk dźwięczności. Zawarta jest tu nowa analiza systemu dźwięczności we współczesnym języku polskim, która integruje interpretację fonetyczną z reprezentacyjnym modelem fonologii i która zakłada, że relacja między tymi aspektami systemów dźwiękowych jest w dużym stopniu arbitralna. Wykazuje się również, że język polski posiada dwa przeciwstawne systemy laryngalne, korespondujące z jego dwoma głównym dialektami, które jednakowoż odpowiadają za właściwie identyczne fakty fonetyczne, z wyjątkiem znanego zjawiska udźwięcznienia międzywyrazowego w tzw. dialektach krakowsko-poznańskich.