THE RELATIONSHIP BETWEEN MORAL DISTRESS AND RETENTION IN NURSES OF BIRJAND TEACHING HOSPITALS

Abstract

يکي از موضوعات شايع در حرفهي پرستاري ديسترس اخلاقي است که روز به روز بيشتر مورد توجه پژوهشگران اين حرفه قرار ميگيرد. ديسترس اخلاقي پديدهاي است که ميتواند تأثيرات زيادي را بر پرستاران، بيماران و سيستمهاي بهداشتي داشته باشد. يکي از اثرات مهم و قابل توجه آن تأثير بر تمايل پرستاران براي باقيماندن در حرفهشان است. لذا مطالعهي توصيفي – تحليلي حاضر با هدف تعيين ارتباط ديسترس اخلاقي با تمايل به باقيماندن در حرفه در پرستاران انجام گرفته است. واحدهاي پژوهش پرستاران بيمارستانهاي آموزشي شهر بيرجند بودند که به روش سرشماري و مطابق با معيارهاي ورود انتخاب شدند. اطلاعات مورد نظر توسط جمعآوري Need و تمايل به باقيماندن در حرفه Corley پرسشنامهي ۲۲ سؤالي که شامل اطلاعات دموگرافيک، ديسترس اخلاقي شد. روايي و پايايي اين پرسشنامه پس از ترجمه از زبان انگليسي توسط محقق مورد بررسي قرار گرفت. نتايج بهدست آمده حاکي از آن است که بين ديسترس اخلاقي و تمايل به باقيماندن در حرفه در پرستاران مورد بررسي رابطهي با .(mean=۲/۲۵ ، SD=۰/ ميزان ديسترس اخلاقي نيز در پرستاران در حد متوسط گزارش شد ( ۶ .(P>0/ معنيداري وجود ندارد ( 05 توجه به سطح ديسترس اخلاقي در پرستاران و پيشگيري از پيامدهاي احتمالي آن بايد استراتژيها و راهکارهايي به منظور آشنايي پرستاران با ديسترس اخلاقي و عوامل زمينهساز آن در نظر گرفته شود تا بتوان در جهت کاهش هر چه بيشتر اين پديدهي اخلاقي مؤثرتر عمل کرد